خانه / نوشته ها / تاریخ سبک زندگی / جزوات / حضرت نوح – قاعده سلامت (ملکوت)

حضرت نوح – قاعده سلامت (ملکوت)

اول – بُعد ملکوت:

بُعد ملکوت در این داستان به دو بخش زیر تقسیم و قابل بررسی و مطالعه می باشد :

یک خبر از  نَهان عالِم ( حضرت نوح) :  « لَقَدْ نادانا نُوحٌ »

در این بخش خداوند قسمتی از تاریخ حضرت نوح (ع) را مطرح می کند که هیچ بخش از تاریخ قدرت نقل آن را ندارد، چرا که این روش از نقل تاریخ از انحصارات قرآن و وحی می باشد. این آیه با واژه « ندا » حضرت نوح آغاز شده است که نشان از سوز و آه درونی حضرت نوح نسبت به سختی تبلیغ و اقناع جامعه ای خود می دهد.

شاید یکی از ویژگی های مشترک جامعه هایی زمان انبیاء(ع) که کار را بر آنها بسیار دشوار تر می نمود، مسخره شدن توسط جامعه بوده است که قرآن این مساله را بسیار دردناک معرفی می کند و به همین دلیل یکی از دلایل مستقل برای ورود به جهنم و عذاب های در قیامت را مسخره کردن حق تعین می نماید[۱]. اما سئوال این است که چرا مسخره شدن تا این حد مورد دلگیری انبیاء و غضب الهی می باشد؟ پاسخ آنکه : مسخره شدن یک روی سکه است و جواب اصلی را باید در روی دیگر سکه جست و آن هم « تحقیر شدن» و « متهم شدن به جنون علمی» است. به عبارتی دیگر جامعه های زمان انبیاء و حتی جامعه های فعلی که به مسخره نمودن جریان حق می پردازند، خود را در جایگاه علمی بالا دانسته و صاحبان دین و شریعت را جاهلان بی سوادی تصور کرده که باور و کارهای آنان از روی بی خردی، جهل و بی سوادی می باشد. لذا در پشت هر تمسخری، تحقیری علمی و عملی خوابیده است که مسخره کننده،  خود را در مقام بالاتر و عاقلانه تر از طرف مقابل تصور می کند. اما ریشه ای این بیماری جامعه ها در طول تاریخ که سبب فاصله دادن انها از دین و رهبران آن می شده است، تاکید بر سنت های مادی و نادیده گرفتن سنت های معنوی بوده است در حالی که انبیاء و رهبران دینی در طول تاریخ حرفی جز حاکم کردن سنت های معنوی نداشته اند. یکی از اولین پیامبران که با این بیماری تاریخی درگیر بوده است حضرت نوح می باشد. ایشان این درگیری را در بالاترین سطح درک کرده است و آن هم با ساختن کشتی در جای که خبری از آب نبوده است، در مقابل رهبران شیطانی که جزء قوانین مادی و حسی چیزی را نمی دیدند روزانه به مسخره کردن و تحقیر نمودن  او می پرداختند، قرآن در این زمینه می فرماید : « وَ يَصْنَعُ الْفُلْكَ وَ كُلَّما مَرَّ عَلَيْهِ مَلَأٌ مِنْ قَوْمِهِ سَخِرُوا مِنْهُ قالَ إِنْ تَسْخَرُوا مِنَّا فَإِنَّا نَسْخَرُ مِنْكُمْ كَما تَسْخَرُون‏ » [۲] یعنی « او مشغول ساختن كشتى بود، و هر زمان گروهى از اشراف قومش بر او مى‏گذشتند، او را مسخره مى‏كردند؛ (ولى نوح) گفت: «اگر ما را مسخره مى‏كنيد، ما نيز شما را همين گونه مسخره خواهيم كرد!»

لذا در این بخش خداوند از نهان حضرت نوح خبر می دهد و می فرماید که او با ندای مظلومانه در اثر سخت ترین تحقیرها ، همراه با کارنامه ای سرتاسر جهاد و تلاش دست به درگاه الهی بلند می کند.

دو خبر از نهان عالَم ( عالم هستی) :

در این بخش خداوند دو مساله علمی را که نه پیامبر می دانسته و نه می توانسته بداند را مطرح می کند و از دو مساله بسیار مهم و کلیدی در سبک زندگی خبر می دهد:

الف  – اجابت : « فنعم الموجیبون»

در این آیه خداوند، خود را برترین اجابت کننده می خواند . قرآن در آیات خود و به خصوص این آیه رازی از نهان عالم هستی می گشاید و اعلام می کند که :

عالم هستی اقیانوسی از حاجت ها و نیازهای انسانی است. این ویژگی عالم سبب می شود بازار بندگی و کنیزی بسیار رواج پیدا کند، چرا که انسان به دنبال تامین حاجت های خود خواسته یا ناخواسته بنده یا کنیز کسان و یا چیزها می شود، به طور مثال یک عده بنده مسئول خود یا میز خود یا …  می شوند چرا که فکر می کنند با تمسک به آن می توانند حاجت های خود را برآورده کنند، در این بین قرآن یک قاعده کلی را بیان می کند که ، هیچ کس مانند خداوند نمی تواند نیازها را برآورده کند چرا که :

  • او بی نیاز مطلق است، اما دیگران در پشت کرم ها و بخشش های خود، نیازهای خود را برطرف می کنند. توضیح آنکه انسان ها کنیز و بنده ای انسان های می شوند که از دو حالت خارج نیستند یا انسان های بدی هستند که به خاطر همین از خوبی کردن به دیگران به دنبال تامین نیازهای نامشروع خود هستند و سریعا در پشت خوبی خود شرط های خود را در مطرح می کند که اگر انسان به آنها جواب مثبت بدهد، خود را آلوده کرده و اگر دست رد بزند باید انتظار هر رفتار ناشایستی را داشته باشد، چه بسا بسیار انسان های که اینگونه به دره حیوانیت غلطیده اند. یا آن انسان بخشنده، انسان خوبی است که او هم با اعمال خود به دنیال برطرف کردن نیازهای دنیایی و اخروی خود است، او بخشش می کند تا آخرت خود را بسازد، یا از دنیای خود دفع بلا کند و یا عواطف انسانی خود را پاسخ دهد. این اشکال درحالی است که درخواست کننده به سراغ « انسان» برود و از او بخواهد، اما بدبخت کسی که حوائج خود را از « اشیاء »بخواهد مانند کسی که پیشرفت و محبوبیت و … خود را از میز مدیریت ش طلب کند.
  • او قدرت مطلق است، اما سایرین در برآورده کردن نیازها محدود هستند و هر حاجتی مانند شفای بیمار را نمی توانند انجام دهند
  • رحیم مطلق و دوستدار درخواست کنندگان است. در حالی که مشهور است در پشت هر درخواستی « رفتن آبروی درخواست کننده نزد اجابت کننده » نهفته است و این مشهور برای دخواست از خدا منتفی ست
  •    لذا باید با جان دل پذیرفت که او بهترین اجابت کنندگان است

                                                                                                                                                                                           

ب –  مداومت : « کذالک نجزی»  

در این آیه خداوند از درون این عالم هستی خبری دیگر می دهد و انکه سنت معنوی الهی به این تعلق گرفته است که خداوند هرکس را که نوح گونه عمل کند، او را مورد اجابت نوح گونه قرار می دهد و در آنچه برای نوح اجابت کرد برای مومنان و پیروان نوح نیز مداومت خواهد بخشید.  یکی از پیروان و شیعیان نوح،  ابراهیم (ع) به عنوان نزدیک ترین فرد می باشد « وَ إِنَّ مِن شِيعَتِهِ لَابْرَاهِيمَ » که خداوند عین آنچه برای نوح اجابت کرده است برای او نیز اجابت نمود. اما سایر انسان ها که به مراتب از ابراهیم پایین تر می باشند، خداوند به میزان نزدیکی به نوح،  آنان را مورد اجابت قرار می دهد.

[۱] أَن تَقُولَ نَفْسٌ يَاحَسْرَتىَ‏ عَلىَ‏ مَا فَرَّطتُ فىِ جَنبِ اللَّهِ وَ إِن كُنتُ لَمِنَ السَّاخِرِين (۵۹- زمر)

[۲] هود :۳۸

ادامه دارد…

همچنین ببینید

حضرت نوح – قاعده سلامت (مقدمه)

مطالبه رهبر انقلاب اسلامی در مورد سبک زندگی با « الگوی زندگی اسلامی» در سال …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *